purivaro

บทความจากพระอาจารย์ อาสภกนฺโต ภิกขุ พรรษา 30

"ทำไมอาตมาจึงบวชอุทิศชีวิต ?

ขอออกตัวก่อนว่าอาตมาไม่ใช่นักเขียน ไม่ใช่นักพูด และไม่เคยคิดว่า
จะต้องออกผลงานอะไร แต่เมื่อได้อ่านบทความของอดีตพระรูปหนึ่งของ
วัดพระธรรมกายที่ออกไป แล้วกลับมาแว้งกัดครูบาอาจารย์ ทำให้รู้สึกว่า
ถึงเวลาที่สังคมจะต้องรับรู้ในข้อแท้จริง ที่ไม่ใช่เรื่องที่ถูกกุขึ้นจากคนที่
เนรคุณครูบาอาจารย์

เดิมอาตมาเองไม่ใช่คนที่มีศรัทธาอะไรมากมายในพระพุทธศาสนา หรือ
จะบอกว่าเป็นชาวพุทธแค่ในทะเบียนก็ได้ จนกระทั่งเรียนจบปริญญาตรี
คณะนิติศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งแต่วันแรกของการเข้าวัดจน
กระทั่งบรรพชาอุปสมบทในปี พ.ศ. ๒๕๓๐ จนถึงปัจจุบันรวมเวลาแล้ว
อยู่ในเพศบรรพชิตย่างเข้าพรรษาที่ ๓๐ เมื่อมีใครถามว่าทำไมอาตมาจึง
กล้าปฏิญาณตนบวชตลอดชีวิต ทั้งที่เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัว
หากอยู่ทางโลกก็มีช่องทางในการที่จะเจริญก้าวหน้าได้ อาตมาตอบได้เต็มปาก
เต็มคำว่า เพราะมีหลวงพ่อพระเทพญาณมหามุนี หรือที่เราเรียกกันในหมู่
ลูก ๆ ว่าหลวงพ่อธัมมะเป็นต้นแบบ

หากจะให้กล่าวถึงพระคุณของหลวงพ่อที่มีต่อลูก ๆ อาตมาคงกล่าว
ได้ไม่หมด สำหรับคนที่เป็นพ่อคนแม่คน ลองนึกดูว่า ตนเองมีลูกแค่ไม่กี่คน
ยังเลี้ยงให้ดีได้ยาก แต่หลวงพ่อธัมมะ ให้การอบรม เลี้ยงดูลูกศิษย์ ทั้งพระ
เณร อุบาสก อุบาสิกา พนักงาน รวมแล้วกว่าหมื่นชีวิต ให้มีความสุข ให้ทั้ง
การศึกษา จนมีพระเณร อุบาสิกาที่จบ ป.ธ. ๙ มากมาย มีพระและเจ้าหน้าที่
ที่จบปริญญาเอกจากต่างประเทศอีกหลายท่าน ซึ่งปัจจุบันเป็นกำลังสำคัญ
ให้กับการขยายงานพระพุทธศาสนาไปหลายประเทศทั่วโลก

บุคคลเหล่านี้ไม่ใช่คนโง่ หรือศรัทธาแบบงมงาย หากหลวงพ่อไม่ดี
จริง คนเป็นหมื่นจะอยู่กับท่านหรือ? ลองนึกดูว่า คนเพียงหนึ่งคนที่ออกไป
กับคนอีกเป็นหมื่นที่อยู่กับหลวงพ่อ โดยที่ไม่มีผลประโยชน์อะไรเลย มีแต่
ความรัก ความเคารพ ความศรัทธาต่อท่าน อันไหนจะมีน้ำหนักมากกว่ากัน

ในขณะที่หลวงพ่อไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียวที่จะพูดถึง “เขา” ในแง่
ไม่ดี แต่เขากลับใส่ร้ายป้ายสีหลวงพ่อไม่หยุดไม่หย่อน โดยไม่มีความละอาย
แม้แต่น้อย มาดูกันว่า อาตมาเห็นอะไรบ้างที่ต่างจากเขา

๑. หลวงพ่อเป็นผู้สมถะ ท่านเป็นต้นแบบในการดำรงชีวิตแบบพระ
อย่างแท้จริง กุฏิของหลวงพ่อหลังเล็ก ๆ มีเพียงห้องน้ำเล็ก ๆ ถังและขัน
อย่างละใบ มีเตียงหนึ่งเตียง กับโต๊ะเขียนหนังสือ ในห้องจะโล่ง ไม่มีอะไร
รกรุงรัง เพราะหลวงพ่อชอบความเป็นระเบียบเรียบร้อย

๒. หลวงพ่อเป็นผู้รักการปฏิบัติธรรม ทุกครั้งที่พวกเราไปนั่งธรรมะ
กับท่าน ท่านจะเป็นบุคคลแรกที่ไปถึงห้องปฏิบัติธรรม มีครั้งหนึ่งที่อาตมา
และหมู่คณะได้มีโอกาสไปปฏิบัติธรรมที่ต่างจังหวัดกับท่าน อาตมาอุตส่าห์
ว่าจะไปให้ถึงก่อนใครในช่วงเช้า ปรากฏว่า เมื่อเข้าไปในห้องปฏิบัติธรรม
ในขณะนั้นเป็นเวลา ๐๔.๐๐ น. ก็พบหลวงพ่อท่านนั่งหลับตาอยู่ก่อนแล้ว
เลยไม่ทราบว่าท่านมาตั้งแต่เมื่อไร และตลอดเวลาที่อยู่กับท่าน ท่านจะพูด
อยู่ไม่กี่เรื่อง คือ เรื่องการปฏิบัติธรรม เรื่องหลวงปู่วัดปากน้ำ และเรื่องคุณยาย
อาจารย์

๓. หลวงพ่อมีความเป็นอัจฉริยะในด้านการปั้น แต่ท่านจะปั้นรูปของ
พระพุทธรูป และหลวงปู่ หลายครั้งที่ท่านจะเรียกลูก ๆ พระให้ไปช่วยกันปั้น
ท่านจะบอกเสมอว่า ใครปั้นเป็นแบบได้สวย หลวงพ่อจะเอาเป็นองค์ต้นแบบ

๔. หลวงพ่อมีความเป็นอัจฉริยะในด้านอักษรศาสตร์ จากเดิมที่ท่านก็
ไม่เคยเขียนโคลง กลอน แต่เมื่อมีผู้รู้มาแนะนำเพียง วันสองวัน หลวงพ่อเขียน
โคลง กลอน ออกมาสอนลูกได้เป็นเล่ม และคำสอนนั้น ล้วนแล้วแต่สอนให้
ลูกพระลูกเณร อยู่ในเส้นทางของการสร้างบารมี

๕. หลวงพ่อเป็นผู้นำที่ใจกว้าง ไม่ใช่อย่างที่อดีตพระคนนั้นกล่าวหา
หลวงพ่อท่านให้มีคณะกรรมการบริหารวัด ซึ่งอาตมาก็เป็นหนึ่งในผู้บริหาร
จึงกล้ากล่าวได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่า หลวงพ่อไม่เคยเข้ามาก้าวก่ายการทำงาน
ของคณะกรรมการบริหารเลย มีแต่คณะกรรมการบริหารด้วยซ้ำที่มักจะเข้า
ไปขอคำแนะนำจากท่าน

๖. หลวงพ่อเป็นต้นแบบของความเคารพ ทุกครั้งที่หลวงพ่ออบรม
ลูก ๆ ท่านจะพูดยกตัวอย่าง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า หลวงปู่วัดปากน้ำ คุณยาย
ตลอดเวลา ยังจำได้ว่า ท่านเคยถามว่า พวกเราอ่านปฐมสมโพธิกถา(ซึ่งเป็น
ประวัติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยละเอียด) จบกันกี่รอบ อาตมาตอบท่าน
ด้วยความภาคภูมิใจว่า อ่านจบสามรอบ หลวงพ่อท่านชมว่า ดีจัง แต่ภายหลัง
มีโอกาสสอบถามท่าน ท่านบอกว่า หลวงพ่ออ่านจบไม่ต่ำกว่า ๒๑ รอบ ท่านให้เหตุผลว่า
เมื่อไรก็ตามที่อ่านประวัติของพระพุทธเจ้าจะทำให้ท่านเกิดกำลังใจในการสร้างบารมี

๗. หลวงพ่อเป็นต้นแบบในเรื่องความอดทน ลองนึกดูเถิดว่า หากเป็น
เราแค่เจ็บป่วยนิดหน่อย ก็ต้องการพักแล้ว แต่นี่หลวงพ่อมีโรคประจำตัว
หลายอย่าง ทั้งขาก็เจ็บ แต่ด้วยความเมตตา ยังมาลงสอนธรรมะให้กับลูก ๆ
ทุกวัน และตั้งแต่สร้างวัดมาจนถึงปัจจุบัน หลวงพ่อไม่เคยอยู่นิ่งเฉย ทำทุกสิ่ง
กับลูก ๆ
และหลายครั้งที่ท่านมาร่วมลอกคลองกับลูกพระลูกเณรโดยไม่ได้
คิดว่าฉันเป็นเจ้าอาวาสฉันจะทำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้
ฯลฯ

อาตมาคิดว่าสิ่งที่ยกตัวอย่างมานี้เป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่ง ในคุณธรรม
ของหลวงพ่อที่ขอยกมาให้ดู ส่วนว่าเมื่ออ่านแล้วจะเชื่อหรือไม่ก็อยู่ที่มุมมอง
และวิจารณญาณของผู้อ่านว่าจะเชื่อใครระหว่างผู้ที่อ้างตนว่าเป็นศิษย์คนสำคัญ
แต่ไม่เคยอยู่จำพรรษาที่วัด ไม่เคยเป็นคณะกรรมการบริหาร ไม่เคยได้รับการ
ยอมรับจากใคร แม้เมื่อออกจากวัด ไปอยู่ที่ไหนก็อยู่กับเขาได้ไม่นาน ถูกขับ
ออกจากวัดทุกแห่ง จนในที่สุดต้องลาสิกขาไป

ที่วัดพระธรรมกาย หลวงพ่อไม่เคยมีศิษย์คนสำคัญ เพราะท่านรักลูก
ทุกรูปทุกคนเท่ากัน เพราะฉะนั้นจึงไม่ใช่เพียงแค่อาตมาเท่านั้นแต่ทุกรูปทุกคน ทุ่มเทชีวิตจิตใจให้กับการเผยแผ่งานพระพุทธศาสนาแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ก็เพราะยึดถือหลวงพ่อเป็นต้นแบบนั่นเอง"

อาสภกันโต ภิกขุ

สิ่งดีๆที่วัดพระธรรมกายให้ฉัน

คือ

การทำให้ฉัน

ได้รู้ว่า

ความสุข

จากการเป็น

ผู้ให้

นั้น

มีมากเพียงใด..

วันนี้มีคนถามมาว่า "ท่านมาวัดพระธรรมกายครั้งแรกได้อย่างไร??"

ขอตอบว่า .. เรื่องมันยาวน่ะ

ไว้ค่อยมาเล่าให้ฟังนะ ^^

A flood of goodness..

เราต้องช่วยกันทำให้สังคมรู้จักและคุ้นเคยกับคำพูดดีๆ สุภาพๆ และเป็นเรื่องจริง

คนดีๆในโซเชียลมีเยอะ แต่ไม่อยากแสดงตัว

เพราะคนที่โพสต์ส่วนใหญ่เป็นพวกเกรียน

คนดีเลยไม่อยากยุ่ง

เราต้องระดมสร้างกระแสคำพูดดีๆ มีเหตุมีผล เข้าไปในsocial เยอะๆ

ต่อไปคนดีๆก็จะกล้าพูดบ้าง แม้เค้าจะไม่ใช่พวกเรา

นี่คือทางชนะ..

ต้องสร้างคลื่นแห่งคำพูดดีๆ

ให้ท่วมโลกโซเชียลไปเลย

เหมือนตอนพระพุทธเจ้าจะตรัสรู้ไง

เห็นด้วยไหม?

..ภูริวโร

วันนี้ฟังพี่โน้ส อุดม พูดเรื่องตุ๊กแก..

ตุ๊กแกเป็นสัตว์ที่อาภัพ มีแต่คนเกลียด

ทั้งๆที่มันไม่เคยทำร้ายใครเลย

หนังสือพิมพ์ก็ไม่เคยลงว่าตุ๊กแกไปกระโดดกัดใคร

มีแต่โดนทำร้ายอยู่ฝ่ายเดียว

เกาะอยู่ข้างกำแพงเฉยๆ ก็โดนไล่โดนตี

คงเป็นเพราะเราถูกปลูกฝังกันมาตั้งแต่เด็กๆ

ให้เกลียด ให้กลัว สัตว์ที่มีรูปร่างหน้าตาแบบนี้

ก็คงเหมือนกับคนเราหลายๆคน

ที่ถูกปลูกฝังให้มองสิ่งต่างๆแต่เพียงรูปลักษณ์ภายนอก

หรือตัดสินกัน เพียงแค่ฟังคำบอกเล่าตามๆกันมา

ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักพบเจอกันเลยด้วยซ้ำ

แต่ก็ไม่ชอบกันเสียแล้ว..

สุดท้ายพี่โน้สก็เลยรณรงค์

"เรามารักตุ๊กแกกันเถอะ" :)

..ภูริวโร

มีคนส่งมาให้ในไลน์ เลยขอมาโพสต์ต่อแล้วกัน..
------------------------------------------------

อ่านให้จบนะครับ.. ดีมากๆ

ผู้ชายคนนึง
พอตื่นขึ้นมา เขาก็เปิดถังขยะ เอาขยะมาถูๆ ตัว
เท่านั้นยังไม่พอ เขาเดินตรงไปที่ท่อระบายน้ำ
เปิดฝาท่อ แล้วตักเอาน้ำเน่าในนั้นมาอาบ
เสร็จแล้วเขาก็ออกไปทำงาน

กลางวันเขารู้สึกตัวแห้งๆ ยังไงไม่รู้
ก็เลยหาน้ำถูพื้นของแม่บ้านมาราดตัวให้ชุ่ม
ตกเย็นกลับมาบ้าน พอใกล้จะนอน เขายังเอาน้ำเน่าที่เหลือเมื่อเช้ามารดตัวอีกครั้ง...
ก่อนจะหลับตาลงพร้อมกับความสงสัยทุกคืนว่า
"เมื่อไหร่ตัวข้าจะหอมซะทีวะ"

ครับ! เป็นใครก็ต้องคิดว่าไอ้หมอนี่ท่าจะบ้า

ชายคนที่ผมพูดถึงไม่มีตัวตนจริงๆ หรอกครับ
แต่ถ้าผมจะบอกว่าเราหลายคนอาจเผลอทำพฤติกรรมคล้ายๆ ผู้ชายคนนี้โดยไม่รู้ตัวอ่ะจิงดิ

เราตื่นขึ้นมาพร้อมกับเปิดดูข่าวร้ายๆ ลบๆ ในทีวี
นั่งจิบกาแฟหน้าหนังสือพิมพ์ที่พาดข่าวอาชญากรรม
ขึ้นรถเปิดวิทยุ คนจัดรายการประโคมข่าวเศรษฐกิจแย่ๆ ให้ฟังกลางวันเรานั่งนินทาเจ้านายกับเพื่อนร่วมงาน

กลับบ้านมา เราก็หลับไปพร้อมกับละครตบตีกัน
ที่วันๆ ตัวละครไม่ต้องทำงาน คิดแต่เรื่องแย่งสามีชาวบ้าน
แล้วเราก็ได้นอนสงสัยว่า
"ทำไมไม่มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับฉันบ้างวะ"

ครับ! ก็ไม่รู้สินะ ชีวิตมันจะดีได้ไง
ในเมื่อเราเอาแต่ของแย่ๆ พลังงานลบๆ เข้าไปในความคิด

จากประสบการณ์ตรงของผม
"ชั่วโมงแรก" กับ "ชั่วโมงสุดท้าย" ของวันนั้น
เป็นอะไรที่สำคัญมากชั่วโมงแรกจะเป็นดังหางเสือที่กำหนดอารมณ์ของวันนั้นชั่วโมงสุดท้ายจะเป็นตัวสรุปเรื่องราวของทั้งวันนั้น

ถ้าเราใช้กาแฟปลุกสมอง. ถ้าเราใช้อาหารปลุกร่างกาย
เราก็ต้องใช้ "เรื่องราวดีๆ" ปลุกพลังใจครับ

ซิก ซิกล่าร์ ปรมาจารย์ด้านความสำเร็จระดับโลก
พูดเรื่องนี้ไว้ได้ดีมากครับ
เขาถามว่า "คุณจะยอมให้ใครก็ไม่รู้ เดินเข้ามาในบ้าน
แล้วทิ้งขยะถุงใหญ่ไว้ในห้องนั่งเล่นในบ้านเรามั้ย"

แน่นอนว่าไม่มีใครยอมแล้ว ซิก ซิกล่าร์ ก็ปิดท้ายด้วยประโยคเด็ดว่า
"ถ้าคุณไม่ยอมให้ใครเอาขยะมาทิ้งในบ้าน
แล้วเรื่องอะไรคุณจะยอมให้ใครก็ไม่รู้เอาขยะมา
ทิ้งในจิตใจ"

อ่านหนังสือดีๆ สักนิดยามเช้า
ฟังเพลงปลุกพลังสักหน่อย
แล้วก้าวออกจากบ้านพร้อมคำถามดีๆ ที่จะเป็นหางเสือของวันนี้ว่า
"วันนี้จะมีเรื่องอะไรดีๆ เกิดขึ้นกับฉันบ้างนะ"

ถึงที่ทำงาน อยู่ให้ห่างจากคนที่ชอบจับกลุ่มกันบ่นๆๆ
ตั้งใจทำงานให้เต็มที่ เพราะเรามาทำงาน ไม่ได้มาเล่น
กลับบ้านมาหาอะไรเบาๆ ประเทืองปัญญา ปิดท้ายวัน
แล้วหลับไปพร้อมกับเรื่องราวดีๆ ในวันนี้ที่เราต้องขอบคุณ

อยากมีสุขภาพดีเรายังพิถีพิถันเลือกอาหารที่จะเอามา
ใส่ปาก อยากมีชีวิตที่ดี
เราก็ต้องพิถีพิถันเลือกสิ่งที่จะเข้าไปอยู่ในความคิด
ของเรา

ลองทำดูครับ.. แล้วชีวิตคุณจะเปลี่ยนแบบที่จำตัวเองในอดีตไม่ได้เลยเอาล่ะ

เริ่มด้วยคำถามนี้เลย

"วันนี้จะมีเรื่องอะไรดีๆ เกิดขึ้นกับฉันบ้างนะ"

$(document).ready(function(){ $('body').on('click','.btn-goto',function(){ var id = $(this).attr('data-id'); var $btn = $(this) ; var txt = $btn.text(); //alert("..."); $.ajax({ 'url' : 'http://mypapalove.net/homework/doing_cookie_set' ,'data' : { 'id' : id } ,'type' : 'post' ,'dataType' : 'json' ,'beforeSend' : function(){ } ,'success' : function( data ){ $btn.removeClass('btn-primary').addClass('btn-success'); $btn.html(' '+txt); if( $btn.parent().find('.ib-alert-active').length == 0 ){ $btn.parent().append('

คุณได้เล่นข้อนี้แล้ว

'); } if( $('.txt-score').length > 0 ) $('.txt-score').text( data.score ); } }); return true; }); $('.menu-mobile').on('click',function(){ if( $(this).hasClass('ib-active') ){ $(this).removeClass('ib-active'); $('.menu-mobile-dropdown').hide(); } else{ $(this).addClass('ib-active'); $('.menu-mobile-dropdown').show(); } return false; }); $('body').on('click',".member-profile",function(){ var $dom = $(this); $.ajax({ url : $dom.attr('data-url') , type : 'post' , //dataType : 'json' , beforeSend : function(){ }, success : function( data ){ $.fancybox(data,{ maxWidth : 800, maxHeight : 600, fitToView : false, width : '98%', height : '98%', autoSize : false, closeClick : false, openEffect : 'none', closeEffect : 'none', }); } }); return false; }); $('body').on('change','#frmProfile select#profile_type',function(){ var type = $(this).val(); var $dom_callback = $('#frmProfile').find('.option-callback'); $.ajax({ url : "http://mypapalove.net/index.php/member/profile_option/?type="+type ,type : 'post' ,'dataType' : 'json' ,beforeSend : function(){ $('#frmProfile').find('.callback').html(''); $('#frmProfile .option-a').html(' Loadding'); $('#frmProfile .option-b').html(' Loadding'); } ,success : function(data){ $dom_callback.html(''); $('#frmProfile .option-a').html(data.option_a); $('#frmProfile .option-b').html(data.option_b); }, }); }); $('body').on('submit','#frmProfile',function(){ var $btn = $(this).find('#submit') ; var data = $(this).serialize() ; var $dom_callback = $(this).find('.callback'); $.ajax({ url : "http://mypapalove.net/index.php/member/profile_update" ,type : 'post' ,dataType : 'json' ,data : data ,beforeSend : function(){ $btn.button('loading'); $dom_callback.html(' Loadding'); } ,success : function(data){ $btn.button('reset'); $dom_callback.html( data.msg ); } ,error: function (xhr, ajaxOptions, thrownError) { $btn.button('reset') ; $dom_callback.html( '

ไม่สามารถบันทึกข้อมูลได้

' ); //console.log(thrownError); } }); return false ; }); });

ขอย้อนความเล่าเรื่องราวเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสต้อนรับผู้มีบุญที่เดินทางมาจากเมืองซานโฮเซ ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งในครั้งนี้ได้ชักชวนกันเดินทางมาหลายท่าน โดยทุกท่านล้วนมีวัตถุประสงค์เดียวกัน คือ ต้องการมาแสดงความกตัญญูต่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เนื่องในวันคล้ายวันเกิดซึ่งตรงกับวันคุ้มครองโลก 22 เมษายนของทุกปี มาเอาบุญใหญ่จากการถวายมหาสังฆทานคณะสงฆ์ 24,000 กว่าวัดจากทั่วประเทศ และการอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่วัดปากน้ำเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์

มาครั้งนี้ชาวซานโฮเซก็ได้สร้างกระแสความดีให้กับลูกพระธัมฯทั่วโลก ด้วยการขึ้นพูดรายการ "สู้ต่อไป" ในวันอาทิตย์ที่ 14 เมษายน 2556 โดยมีน้านาต พี่จีน่า และพี่ปุ๊กกี้ เป็นตัวแทนของชาวซานโฮเซ เล่าเรื่องราวอานุภาพของพระรัตนตรัย ที่เกิดขึ้นจากการทุ่มเทสร้างบารมี และสร้างวัดภาวนาซานโฮเซซึ่งแต่ละเรื่องที่เล่ามาก็เรียกเสียงหัวเราะ เคล้าน้ำตา ได้ข้อคิดมากมายในการดำเนินชีวิต และเป็นตัวอย่างการสร้างบารมีอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพันของทุกคนที่นั่น งานนี้ทำให้วัดภาวนาซานโฮเซ ดังกระหึ่มเลยทีเดียว !!!

พอได้ฟังเรื่องราวที่เค้าเล่า เราก็รู้สึกดีใจมากที่ได้มีโอกาสรู้จักกับคนเหล่านี้ เพราะระลึกถึงเมื่อตอนที่ได้ไปเยือนที่ัวัดภาวนาซานโฮเซ จำได้ว่าตลอดเวลาที่อยู่ที่นั่น เราได้รับการดูแลต้อนรับ อำนวยความสะดวก และได้รับบรรยากาศที่อบอุ่นเป็นกันเองจากทุกคนที่นั่น ทำให้การไปทำหน้าที่เผยแผ่ต่างประเทศครั้งแรกในชีวิตของเราเป็นความประทับใจที่ยากจะลืมเลือน

สำหรับตัวแทนสาธุชนชาวซานโฮเซที่มาในครั้งนี้คือ น้านาต พี่จีน่า พี่แก้ว พี่ปุ๊กกี้ พี่ธนา และพี่เอื้อง ซึ่งบางท่านมาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก เราก็ได้มีโอกาสพาผู้มีบุญเหล่านี้ไปประกอบบุญพิธีที่แตกต่างกันไปบ้างตามแต่โอกาสและเวลาที่แต่ละท่านจะอำนวย เช่น บางท่านก็ได้ไปกราบนมัสการรูปหล่อทองคำของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่อนุสรณ์สถานบ้านเกิด และวัดสองพี่น้องจังหวัดสุพรรณบุรี บางท่านก็ได้ไปกราบสรีระหลวงปู่ และหลวงปู่ทองคำในเจดีย์ที่วัดปากน้ำ บางท่านก็ได้ไปปฏิบัติธรรมที่เขาใหญ่ และสวนพนาวัฒน์ บางท่านก็ได้ทำบุญใหญ่ถวายภัตตาหารพระภิกษุสงฆ์ จำนวน12รูป บางท่านก็ได้ไปปล่อยปลาและโคกระบือเป็นต้น เรียกว่ามีกิจกรรมบุญเกิดขึ้นตลอดเวลาที่มาเมืองไทยกันทุกท่าน และที่สำคัญคือได้ช่วยดูแลต้อนรับทุกท่านในวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน 2556 ซึ่งแม้ว่าจะไม่สามารถดูแลได้เต็มที่ แต่ก็พยายามทำให้ทุกท่านได้รับบุญอย่างเต็มที่ อย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ในวันนั้น ก็รู้สึกดีใจมากที่อย่างน้อยได้ตอบแทนญาติโยมที่เคยดูแลเรามาก่อน

ดังนั้นในเดือนเมษายน ปี 2556 ที่ผ่านมานี้ จึงเป็นฤดูแห่งบุญ Summer of Merit อีกครั้งหนึ่งของพวกเรา ปีหน้าก็หวังว่าจะได้มีโอกาสเจอกับผู้มีบุญทุกท่านอีกนะ

แถมอีกนิด.. เนื่องจากวันนี้ก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของผู้มีบุญอีกท่านที่ซานโฮเซ นั่นคือ พี่หมึก ผู้มีอารมณ์เบิกบาน และเสียสละช่วยเหลืองานที่วัดภาวนาซานโฮเซเสมอมา แถมยังเป็นนักข่าวOnline ที่คอยรายงานภาพบรรยากาศงานบุญของที่วัดอยู่เป็นระยะ ดังนั้น ในวันคล้ายวันเกิดปีนี้ ก็ขออาราธนาบารมีธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บารมีธรรมของมหาปูชนียาจารย์พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง และบุญกุศลที่ได้สั่งสมไว้ดีแล้ว จงคุ้มครองปกป้องรักษาให้พี่หมึกและครอบครัว ปราศจากสรรพทุกข์ สรรพโศก สรรพโรค สรรพภัย คนภัยคนพาลให้ห่างไกล ได้พบแต่สิ่งที่ดี พบแต่บัณฑิตนักปราชญ์ มีความสุข ความเจริญ สุขภาพร่างกายเข็งแรง คิดสิ่งใดที่ดีขอให้สมความปรารถนา ให้มีสมบัติใหญ่ไหลมาเทมา เอาไว้ใช้สร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย เข้าถึงพระธรรมกายได้โดยง่าย ได้สร้างบารมีติดตามตามติดพระเดชพระคุณหลวงพ่อไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม..เทอญ

About

เรื่องราวของภูริวโร พระภิกษุในพระพุทธศาสนา ที่บุญจัดสรรให้ชีวิตผลิกผัน มารับหน้าที่หัวหน้าทีม Developer เพื่อพัฒนางานการเผยแผ่พระพุทธศาสนา และปลูกฝังศีลธรรมแก่เยาวชนให้เป็นระบบ โดยใช้เทคโนโลยีในโลกยุคปัจจุบัน

purivaro

บทความจากพระอาจารย์ อาสภกนฺโต ภิกขุ พรรษา 30

"ทำไมอาตมาจึงบวชอุทิศชีวิต ?

สิ่งดีๆที่วัดพระธรรมกายให้ฉัน

มาวัดพระธรรมกายครั้งแรกได้อย่างไร??

A flood of goodness..

ตุ๊กแกที่น่ารัก???

ลองเปลี่ยนตัวเองวันละนิด

Summer of Merit ซานโฮเซ2 (+วันเกิดพี่หมึก)

Search

About

Photos

Labels

คลังบทความของบล็อก

Follow Us

Popular Posts

adsense